Natagpuan ako ng PAG-IBIG, at labingtatlong buwan na akong nakikipagsapalaran sa gitna ng kalalimang ito.

Iniisip ko minsan, siguro kung ako ang tipong pala-bitaw, matagal na akong walang pag-ibig. Pero ang tunay na pag-ibig ay di kelan man bibitaw. Gusto kong magkaroon ng ganung wagas na pag-ibig. Maaring sasabihin mong isa akong martyr, at tama ka, isa nga siguro akong martyr kung ang pagbabasehan natin ay ang makasariling kahulugan ng salitang “pag-ibig” na itinakda ng karamihan. Pero gusto kong manatiling naniniwala na ang pagiging makasarili at pag-ibig ay hindi maaaring magsama kailanman.

Ang pag-ibig ay mapagparaya.

Sa oras na ito naiisip kong bumitaw. Nakakatuwa nga naman na nagbabalik ako sa pahinang ito dahil tila dito ko mabubuhos ang aking karimlan, dahil nga naman, may reputasyon itong magkalaman ng kabiguan. Pero gusto kong sumayaw sa tunog ng tambol na mula sa isang kakaibang daigdig, na kung saan nabibilang ang taong nakakarinig. Ayokong bumitaw kahit parang nahihirapan na ako sa hampas ng mga alon.

Labintatlong buwan na ang nakalipas at masasabi ko namang walang makahihigit sa ugnayan na mayroon ako ngayon. Hindi mapapantayan ang ligaya na mayroon ako sa isang biyayang lubos na naabot ang kaibuturan ng puso ko. Hindi ko rin naman pwedeng sabihin na ang ugnayan na ito ay walang pintas, sapagkat ako ay tao, ang aking sinisinta ay tao rin naman at kami ay maraming pagkakaiba sa aming mga pagkatao.

Ang anumang ugnayan na nagsisikap manatiling magkasama ay mananatiling susuong sa anumang alon na magaganap sa kalaliman nito. Hindi palaging payapa ang tubig. May mga pagkakataong daraan ang buhawi para gisingin ang karimlan. Ang ugnayan na mananatili at makukuhang nakasuong sa kalaliman ang magtatagumpay. Hindi siya mapaparam sa hampas ng agos. Siya ay mananalig sa kahulugan ng Pag-ibig at mananatiling nakalubog sa kabuuan ng kalaliman na ito at hahayaang lamunin ang sariling kagustuhan.

Sa oras na ito, pipiliin kong lumubog sa kalaliman.
Naniniwala ako na aabot ang mga kamay ng siyang hahagkan sa akin
at magpapakita na ang buhawi ay muling lumipas na.

Hindi ko alam kung maiinis ba ako o matatawa nalang kasi sa dami dami ng tao sa mundo bakit sa akin ito palagi nangyayari. Siguro sadyang feelingera lang ako. Kasi hindi naman mahirap mapansin na lahat ng lalake, ang turing sa akin ay kapwa lalaki. haha. Kadalasan, kasama ko ang mga lalake at malaya silang kumilos na wari hindi babae ang kasama nila. Kung kayat kapag ang isang lalaki ay nagpakita na kakaibang attensyon sa akin, masyado itong madaling mapansin. Lalo na’t samahan mo pa ng mga mapalabok na pananalita at papansin na mga kilos, mga pari-parinig. ganun.

Ewan ko, sa ngayon, di na muna ako naniniwala sa pag-ibig na yan hanggat di ko pa talaga sya nararanasan ng wagas. Haha.

Pebrero na kasi ayan tuloy emotera nanaman ako. :p

Ngayon araw na ito… nagkaron na ako na kaisipan na sumali sa isang grupo na nais manatiling nag-iisa. Ibig sabihin… ang di na mag-asawa. Ang aking katwiran kasi: bakit ka pa mag-aasawa kung ung gusto mo ay di mo mapapangasawa? hehe. Pasensya naman, tapat ako eh. Kahit mukhang hindi. hehe.

Pero syempre nasabi ko lang yun dala ng hindi ko maisaysay na pakiramdam. Naroon pa ako sa puntong di pa nasasaktan o di pa naapektuhan masyado. Ika nga eh, “PA. PA for Paki ko.” O baka nga nagtagumpay na ako sa paglisan sa mundong puno nang pag-aasam. Isang dekadang puno ng tamis na ako lang ang nakababatid. Isang dekadang nuknukan ng illusyon kung susuriin.

Dalawang bagay ang kelangan kong magawa. Mapatawad ang nakaraan, at tignan ng walang takot ang hinaharap. Mahirap yan, sapagkat sa tulad kong di plastik… di ako makikipagngisngisan o makikiswitswitan kung ikaw ay isang malaking hadlang. bow.

Pero napagtanto ko, na sayang naman ang talino at ganda ko, (Pagbigyan nyo na ko. Moment ko ito) para hindi ito maipasa sa mga salin lahi. Hehe. May mas mainam pa naman na makikita dyan na syang magiging wagas na pag-ibig. Naks.

Kung nauunawaan mo ang alinman sa mga pinagsasasabi ko dito. Ito ay isa nang nakaraan. Kaya katulad ng gawain ko, kung saan ako magaling… lilimutin ko ito. At parang walang nangyari. Kaya limutin mo ha. Pero syempre isinulat ko ito dito para kapag ako ay yumao at pinag aralan ang buhay ko… masasabing nagkaroon ako ng isang dekadang pag-ibig. haha. tama na cheesy na.

Sabi nila habang may buhay may pag-asa.
Pero katulad nga sa pelikulang UP… di laging happy ending.
May bagong pahina na dapat buksan at doon mo matatagpuan-
na marami pang pwedeng maging kasagutan.

Kras din ba nila ako. LOL.

Hahaha! Yan ang sabi ng kaibigan ko sa akin nung isang araw pagkatapos namin ihatid ang speaker na Amerikano, na may pusong Pilipino. “Jana pano kung sya pala ang will ng Lord para sayo?” Umaatikabong sagot ko naman ay “Ay sorry, nasettle ko na sa Lord na hindi ko gusto ng Amerikano (or ibang lahi).” Wala akong racial prejudice dito, pero un na talaga ang stand ko. Gusto ko ng pinoy. bow. At kilala ko kung sino ang gusto ko. Pinagppray ko ang tao na ito at ang sabi ko sa Lord, “Kung hindi mo po sya will para sa akin, wag mong hayaan na manatili itong nararamdaman ko para sa kanya.” Eh di pa naman tinatanggal ni Lord eh. haha. Hindi, sabi ko naman sa Lord, kung hindi talaga sya ang para sa akin, tulungan nya ako na matanggal nalang ung nararamdaman ko. kasi masyado nang matagal eh. O kaya makita ko na sa kanya na wala talaga as in zero, wapak, soplak. (Lord wag masyado masakit ha…)

Naniniwala ako na may kalayaan tayo mamili ng nais natin makasama habang buhay, at ipinanalangin natin sa Panginoon kung sila ba ay kalooban nya. Kung will nga ng Panginoon na sila ang makasama natin, Siya ay kikilos at tutulong sa ating relasyon. Hindi ako naniniwala na mananalangin ka tapos babagsak nalang mula sa langit ang panalangin mo. Haha. Kapag namimili ka, ginagamit mo ang iyong pagkakilala sa Panginoon, dahil inuuna mo sya sa iyong buhay, kinikilala mo ang Panginoon at inaalam kung ano ba ang swak sa kalooban nya. Kasama na dyan sa pagpili ang pagiging mananampalataya ng isang tao, at ang mga ugali na meron siya na swak din sa iyong panlasa. haha. Sa madaling sabi, “ikaw din ang pumipili!” Di pipili ang Lord para sayo at sya lang lahat ang kikilos para sayo. Ano ka? uupo ka lang at magaantay? Pano kung ang bumagsak mula sa langit ay di mo type? Labo nun diba? Kelangan may decisyon na mahalin mo din ang tao na ito. Sa mga babae dyan tulad ko, di ko naman sinasabi na kayo na ang manligaw at mamili. Magaantay padin kayo na sila ang mauna. Pero naman kung may lumalapit na, ipanalangin na ang mga tao na yan. Huwag lang tumunganga sa langit kasi walang babagsak dyan na lalaki, maniwala ka.

Kaya yan ang aking munting kwento. Magulo kasi ‘pag ibang lahi. Proproblemahin ko pa kung san kami ikakasal. haha. San kami magpapasko. haha. over reacting lang po. haha. Ang totoo nyan, kasi nga may gusto na ako. Kaya parang sarado pa ang isip ko sa mga ibang option. Saka na pag ayaw sa kanya ni Lord. haha.

Mahal ko si Ano…
Oo, sya padin. hehe
Lord ngayong taon na ba na ito?

Happy Valentines nga pala sa inyo.
Sapul!

Una, pakiramdam ko ay isa akong ibon na pinalaya.
Pangalawa, parang bawat hiling ay unti unting nararating
Pangatlo, may mga bagay na mahirap ilathala pero kung ano man yun sana nababasa nyo para sumaya din kayo diba? Hehe.

Malabo padin ako. Ika nga undefined. haha, pero anupaman, masaya ako, at sa pagkakataong ito, alam ko wala akong ginagawang mali.
Dati kasi masaya nga ako pero may mali. Alam mo un.
Kaya heto ang para sa taong ika bente kwatro. Sana tuloy tuloy na ang ligayang taglay ko.

Maligaya ako. di lang nung kaarawan. bow.
Mabuti ang Panginoon at sa kanya lahat ng papuri.

Sya nawa. :p